Dużo mówi się w psich grupach i ogólnie środowisku na temat praw właścicieli psów… ale czy znacie prawa i obowiązki psiarzy, mające umocowanie prawne? Postaram się zebrać je (pewnie nie wszystkie – ale ładnie proszę – uzupełnijcie w komentarzu!) tutaj, w ramach małego podsumowania 🙂

 

Sprawy podstawowe:

Art. 77.  Kodeksu Wykroczeń
§ 1. Kto nie zachowuje zwykłych lub nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1000 złotych albo karze nagany.
§ 2. Kto dopuszcza się czynu określonego w § 1 przy trzymaniu zwierzęcia, które swoim zachowaniem stwarza niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia człowieka, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny albo karze nagany.

To świeża zmiana Kodeksu Wykroczeń, z 2019roku – wzrosła możliwa do zapłacenia grzywna oraz dodano punkt o tym, że za takie wykroczenie może nam grozić również kara ograniczenia wolności (czyli w praktyce czasowa nieodpłatna praca na cele społeczne lub potrącanie 10-25% wynagrodzenia na cel wskazany przez sąd).

Art. 431 Kodeksu Cywilnego
§ 1 Kto chowa zwierzę albo się nim posługuje, obowiązany jest do naprawienia wyrządzonej przez nie szkody niezależnie od tego, czy było pod jego nadzorem, czy też zabłąkało się lub uciekło, chyba że ani on, ani osoba, za którą ponosi odpowiedzialność, nie ponoszą winy

Co to w praktyce oznacza? Że jeśli na spacerze luzem Twój pies wpadnie pod samochód, to właściciel auta ma prawo żądać od Ciebie odszkodowania za wyrządzone przez psa szkody (np. zbity reflektor, obtarty zderzak).

Szczepienia:

Art. 56. Ustawy o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt
§1. Psy powyżej 3 miesiąca życia na obszarze całego kraju oraz lisy wolno żyjące na obszarach określonych przez ministra właściwego do spraw rolnictwa podlegają obowiązkowemu ochronnemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie.
§2. Posiadacze psów są obowiązani zaszczepić psy przeciwko wściekliźnie w terminie 30 dni od dnia ukończenia przez psa 3 miesiąca życia, a następnie nie rzadziej niż co 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia.
§4. Psy poddane szczepieniu podlegają wpisowi do rejestru prowadzonego przez lekarzy weterynarii, o których mowa w ust. 3. Po przeprowadzeniu szczepienia posiadaczowi psa wydaje się zaświadczenie lub dokonuje się wpisu w paszporcie, o którym mowa w art. 24e ust. 2

Co to w praktyce oznacza? Że szczepienie przeciwko wściekliźnie jest obowiązkowe dla wszystkich psów powyżej 3 miesiąca życia i powinno być powtarzane co 12 miesięcy. Pamiętajcie też, że jeśli mieszkacie na co dzień za granicą gdzie jest obowiązek szczepień p/wściekliźnie np. co 2 czy 3 lata, to przyjeżdżając do Polski musicie stosować się do polskich przepisów.

 

Pies w lesie:

Art. 166. Kodeksu Wykroczeń
Kto w lesie puszcza luzem psa, poza czynnościami związanymi z polowaniem, podlega karze grzywny albo karze nagany.

Wg ustawy o lasach (borze zielony, jak to jakiś prawnik czyta, to pewnie zgrzyta zębami, jak mało profesjonalnie się wyrażam 😉 ) las to 0,10 ha gruntu pokrytego roślinnością leśną, więc w zasadzie bardzo niedużo – lasem będzie wg tej ustawy też niewielki zagajnik.

 

Pies w samochodzie:

Nie mamy w Polsce przepisów, które regulowałyby sposób, w jaki psy powinny być przewożone w samochodzie. Kodeks Ruchu Drogowego określa tylko, że kierowca musi unikać wszelkich rzeczy, które mogłyby go za kierownicą rozproszyć. W innych krajach europejskich czy w USA są przepisy bardzo jasno określające sposób przewożenia czworonogów – niestety w Polsce pewnie musimy na nie jeszcze poczekać.

 

Sprzątanie po psie:

Nie mamy centralnych przepisów na ten temat. Ustawa z dn 13.09.1996 o utrzymaniu porządku w gminach nakłada obowiązek ustalenia własnych zasad w kwestii usuwania odchodów zwierząt. Może być też ustanowiony mandat za nieprzestrzeganie tego obowiązku – nawet w kwocie 500zł.

 

Pies na smyczy i w kagańcu:

Tu podobnie jak w przypadku sprzątania po psie każda gmina ustala swoje własne przepisy dotyczące tego, czy i jakie psy powinny być na smyczy lub/i w kagańcu oraz w jakich miejscach i pod jakimi warunkami psy mogą być bez smyczy (muszą być oznakowane tak, by można było zidentyfikować właściciela), gdyż

Art. 10a. Ustawy o ochronie zwierząt
§3. Zabrania się puszczania psów bez możliwości ich kontroli i bez oznakowania umożliwiającego identyfikację właściciela lub opiekuna.

 

Szczucie:

Art. 108. Kodeksu wykroczeń
Kto szczuje psem człowieka, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny albo karze nagany.

Art. 78. Kodeksu wykroczeń
Kto przez drażnienie lub płoszenie doprowadza zwierzę do tego, że staje się niebezpieczne, podlega karze ograniczenia wolności, grzywny do 1000 złotych albo karze nagany.

Czyli mamy przepisy w 2 strony – nie możesz szczuć psa na innego człowieka, ale nie można też drażnić, szczuć i płoszyć obcego psa. Obie czynności są zagrożone karą. Czy wystarczająco surową – to już oceńcie sami.

 

Pies w restauracji:

Nie ma żadnego ogólnego przepisu, który zabraniałby na wpuszczanie psów do restauracji (ale też zakładów fryzjerskich, kosmetycznych). Przepisy nakładają na właścicieli tych miejsc wyłącznie obowiązek zapewnienia klientowi bezpieczeństwa (np. bezpieczeństwa żywności). Dlatego w praktyce o tym, czy pies może wejść do danego miejsca decyduje właściciel (nie psa – miejsca).

 

A jak to jest z hodowlą?

Art. 10a. Ustawy o ochronie zwierząt
§1. Zabrania się:
1) wprowadzania do obrotu zwierząt domowych na targowiskach, targach i giełdach;
2) prowadzenia targowisk, targów i giełd ze sprzedażą zwierząt domowych;
3) wprowadzania do obrotu psów i kotów poza miejscami ich chowu lub hodowli.
§2. Zabrania się rozmnażania psów i kotów w celach handlowych.

§6. Zakaz, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy hodowli zwierząt zarejestrowanych w ogólnokrajowych organizacjach społecznych, których statutowym celem jest działalność związana z hodowlą rasowych psów i kotów.

Niestety jak skończyła się nowelizacja tej ustawy (“piję tu” do ustępu 6) wszyscy wiemy.

Art. 10b. Ustawy o ochronie zwierząt
§1. Zabrania się nabywania
1) zwierząt domowych na targowiskach, targach i giełdach;
2) psów i kotów poza miejscami ich chowu lub hodowli.
§2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy nabycia psów i kotów od podmiotów prowadzących schroniska dla zwierząt oraz organizacji społecznych, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt

Jak widać zabronione jest nie tylko sprzedawanie takich psów czy kotów, ale również ich kupowanie!

 

Znalazłem psa – co dalej?:

Art. 125.Kodeksu wykroczeń
Kto w ciągu dwóch tygodni od dnia znalezienia cudzej rzeczy albo przybłąkania się cudzego zwierzęcia nie zawiadomi o tym organu Policji lub innego organu państwowego albo w inny właściwy sposób nie poszukuje posiadacza, podlega karze grzywny do 500 złotych albo karze nagany.

Art. 9a. Osoba, która napotka porzuconego psa lub kota, w szczególności pozostawionego na uwięzi, ma obowiązek powiadomić o tym najbliższe schronisko dla zwierząt, straż gminną lub Policję.

Oznacza to, że niezależnie od tego, jak dobre macie serce, to jeśli znajdziecie psa (czy kota… czy osła) jesteście zobowiązani do powiadomienia policji lub szukania właściciela psa w inny sposób przez 2 tygodnie od znalezienia psa. Jeśli tego nie robicie możecie nie dość, że narazić się na grzywnę, to jeszcze na przykre konsekwencje ze strony prawowitego właściciela zwierzęcia – jeśli “przypadkiem” się odnajdzie.

 

Rasy uznane za niebezpieczne:

Art. 10. Ustawy o ochronie zwierząt
§1. Prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wymaga zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na planowane miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa.
§2. Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wydaje się, a wydane cofa się, jeżeli pies będzie lub jest utrzymywany w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie dla ludzi lub zwierząt.
§3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Związku Kynologicznego w Polsce, ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz ras psów uznawanych za agresywne, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i zwierząt.

Jakie rasy są w Polsce uznane za niebezpieczne? Jest ich 11: akbash dog, amerykański pit bull terrier, anatolian karabash, buldog amerykański, dog argentyński, moskiewski stróżujący, owczarek kaukaski, pies kanaryjski (Perro de Presa Canario), pies z Majorki (Perro de Presa Mallorquin), rottweiler, tosa inu.

 

Kojec? Buda? Łańcuch?

Art. 9. Ustawy o ochronie zwierząt
§1. Kto utrzymuje zwierzę domowe, ma obowiązek zapewnić mu pomieszczenie chroniące je przed zimnem, upałami i opadami atmosferycznymi, z dostępem do światła dziennego, umożliwiające swobodną zmianę pozycji ciała, odpowiednią karmę i stały dostęp do wody.
§2. Zabrania się trzymania zwierząt domowych na uwięzi w sposób stały dłużej niż 12 godzin w ciągu doby lub powodujący u nich uszkodzenie ciała lub cierpienie oraz niezapewniający możliwości niezbędnego ruchu. Długość uwięzi nie może być krótsza niż 3 m.

Moje zdanie znacie i ja osobiście nie rozumiem, po chusteczkę komuś pies, który siedzi zamknięty w kojcu albo na łańcuchu.

 

A pies asystujący?:

Art. 20a. Ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
§1. Osoba niepełnosprawna wraz z psem asystującym ma prawo wstępu:
1) do obiektów użyteczności publicznej, w szczególności: budynków i ich otoczenia przeznaczonych na potrzeby administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, opieki zdrowotnej, opieki społecznej i socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym, świadczenia usług pocztowych lub telekomunikacyjnych oraz innych ogólnodostępnych budynków przeznaczonych do wykonywania podobnych funkcji, w tym także budynków biurowych i socjalnych;
2) do parków narodowych i rezerwatów przyrody;
3) na plaże i kąpieliska.
§2. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również w środkach transportu kolejowego, drogowego, lotniczego i wodnego oraz w innych środkach komunikacji publicznej.
§3. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie zwalnia osoby niepełnosprawnej z odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez psa asystującego.
§4. Warunkiem skorzystania z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, jest wyposażenie psa asystującego w uprząż oraz posiadanie przez osobę niepełnosprawną certyfikatu potwierdzającego status psa asystującego i zaświadczenia o wykonaniu wymaganych szczepień weterynaryjnych.
§5. Z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, może korzystać trener psa szkolonego na psa asystującego na podstawie zaświadczenia wydanego przez podmiot prowadzący szkolenie psów asystujących. Przepisy ust. 4 i 6 stosuje się odpowiednio.
§6. Osoba niepełnosprawna nie jest zobowiązana do zakładania psu asystującemu kagańca oraz prowadzenia go na smyczy.

Ustawa ta określa również definicję psa asystującego oraz jakie organizacje mogą wydawać certyfikat psa asystującego.

 

Jakie przepisy – ważne Waszym zdaniem – pominęłam? Dajcie znać w komentarzach!

 

Komentarze